Τέσσερα πακέτα μεταρρυθμίσεων εφάρμοσε η Ε.Ε. για τους ευρωπαϊκούς σιδηροδρόμους και όμως η κατάστασή τους είναι χειρότερη απ’ ό,τι πριν. Τι έφταιξε; Ο διαχωρισμός υποδομών και τροχαίου υλικού - μια παγκόσμια πρωτοτυπία; Η πίεση για ιδιωτικοποιήσεις στις χώρες της περιφέρειας (Πορτογαλία, Ελλάδα κ.λπ.), την ίδια ώρα που οι γίγαντες SNCF και Deutsche Bahn της Γερμανίας και της Γαλλίας αφέθηκαν να λειτουργούν μονοπωλιακά; Ή τέλος, ο ένοχος πρέπει να αναζητηθεί στις εθνικές κυβερνήσεις που ευνόησαν τις βιομηχανίες των αυτοκινήτων και των αερογραμμών υπό την πίεση των λόμπι τους;

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που πέρασε από ένα κρατικό σε ένα ιδιωτικό σιδηροδρομικό μονοπώλιο, μια ιδιωτικοποίηση που έγινε με επιμονή της τρόικας και με μυστική σύμβαση. Η Ελλάδα επίσης είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης στην οποία οι πολίτες δεν γνωρίζουν ποια δρομολόγια έχει δεσμευτεί να εκτελεί η εταιρεία που επιδοτείται για να τα εκτελεί. Αποτέλεσμα: τεράστιες περικοπές δρομολογίων, ακόμα και επιδοτούμενων, μηδέν συνέπειες. Ταυτόχρονα στον κρατικό ΟΣΕ, διαχειριστή του δικτύου, τεράστια υποχρηματοδότηση, επικίνδυνες ελλείψεις προσωπικού.

Καθυστερήσεις, βλάβες, ακυρώσεις δρομολογίων. Τα τρένα ETR-470 ήταν επί σειρά ετών ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος των ελβετικών σιδηροδρόμων. Στο τέλος, οι Ελβετοί τα έστειλαν για παλιοσίδερα. Οι Ιταλοί τα έφεραν στην Ελλάδα και τα παρουσιάζουν ως υπερσύγχρονα. «Μείνετε μακριά από αυτά τα τρένα», μας λένε στελέχη που τα γνωρίζουν από πρώτο χέρι.